Sad Eye Never Lie

اگر بار گران بودیم....

sad-eye-never-lie — Sun, 05 Aug 2007 06:39:18 GMT

Sea/HajiBekandeh

sad-eye-never-lie — Sat, 07 Jul 2007 09:03:18 GMT

از دریا خوشم اومد، با هزار جور ترس و لرز پامو گذاشتم تو آب! وای چقدر برام چندش آور بود.

از بس که فیلمای جور واجور و وحشتناک دیدما همش تو آب بودم رومو به سمت ساحل میکردم که کوسه هایی که میخواستن بهم حمله کنن رو فراموش کنم. سرمم از ترس تو آب نبردم هرچند چند دفعه ای با شوخی فک و فامیل سرم زیره آب رفت، اما قلبم سالم بود و چیزیش نشد. تو کل این مدت هم دمپایی عزیزم همرام بود.

صادق هی خواست شنا یادم بده اما نشد٬ سرم زیره آب نرفت که نرفت.

وای وای هم باحال بود هم ترسناک، هرچند بیشتر ترسم بر میگشت به دوران کودکیم، که داشتم غرق می شدم! از همون موقع هیچ وقت پامو تو آب دریا نزاشته بودم. پاهامو گذاشته بودما اما هیچ وقت آب به بالاتر از مچ پام نرسیده بود. باحالیشم واسه این بود که آدم یه جوری میشد،پر از آرامشه آب دریا.

خلاصه از همه دیرتر تو آب رفتم و دیرتر از همه و به زور و زحمت بیرون اومدم عجب حالی داد.

تو اون همه جمعیت ساحل احساس میکردم از همه خوشحالتر و ذوق زده تر بچه ها بودن! بازی با ماسه و شن و ... چقدر براشون شیرین بود .....

کاش همه همونجوری شاد و خوشحال و فارغ از غم بودن.

می خوام بازم برم تو آب دریا بازی کنم ( بازی از نوع جدید با دمپایی خودم و با افراد خانواده و فک و فامیل )

140 - My Life

sad-eye-never-lie — Thu, 07 Jun 2007 15:31:18 GMT

and is his heart my heart is locked

and in his life my life

پ.ن: این گلها هم۲-۳-۴ اُمین شاخه گل رز از ۷۷۷ تا شاخه گل رز مهریه امه. همین الان صادق جون برام آورد.

135 - جوجو رنگی

sad-eye-never-lie — Sat, 26 May 2007 15:55:48 GMT

امسال و جوجه رنگیای جدید!

هدیه بچه دخترخالمه

131 - Masooleh

sad-eye-never-lie — Fri, 11 May 2007 15:29:18 GMT

جمعه صبح ساعت ۳:۴۵ دقیقه از خواب بیدار شدیم! و به سرعت خودمون رو آماده کردیم! تا غذا رو ردیف کنیم٬ ساعت شد ۴:۳۰ و ما باید ساعت ۵ می رسیدیم رشت! گروه کوه اونجا منتظرمون بودن!زنگیدیم آژانس. چه ماشینی گیرمون افتاد...... نگو و نپرس. تا رسیدیم رشت اشکمون در اومد٬ هی گفتیم رفتن بابا بیاین برگردیم! اگه نباشن چی؟ آخه اینم شد ماشین؟!

ساعت ۵:۳۰ دقیقه٬ بالا پایینش یادم نیست٬ رسدیم به برو بچ. اما چی؟ هنوز خبری نبود. من که از اون همه حرصی که خوردم خندم گرفته بود!

هنوز از محدوده رشت خارج نشده بودیم٬ که برادران سپاه بهمون گیر دادن که باید بند و بساط رو بگردن! تا اجازه رفتنمون صادر بشه.....

خلاصه بعد از اینکه برادرا اجازه مرخصی دادن حرکت کردیم٬ به اولین شهر رسیدیم. فومن! در مورد کلوچه هاش شنیدین؟طرفدار زیاد داره.

بعد از فومن کم کم وارد طبیعت سرسبز و زیبای ماسوله شدیم!

ساعت نزدیک ۸ بود٬ حرکت کردیم به سمت « کله قندی»! قرار بر این بود که قله رو بزنیم! تو راه خیلی خوش گذشت٬ بچه های گروه خیلی باحال بودن.....

بعد از ۳ ساعت کوه پیمایی رسیدیم به دشت زیبایی که زیره قله بود! تعداد کمی از افراد گروه بعد از نیم ساعت استراحت به طرف قله راه افتادن و بقیه همونجا موندن!

بعد از چند ساعت که همه داشت به خوبی پیش می رفت٬ هوا مه آلود شد٬ مه به همراه بارون که نم نم بود! اما همون بارون نم نم کاره خودش رو کرد! نصف گروه که رفته بودن بالا نتونستن تا آخرش برن و برگشتن ما هم که خیس آب شده بودیم! بند و بساطمونو جمع کردیم و برگشتیم پایین!

زنده یاد ابراهیم مبرهن٬ شخصی که در سال ۱۳۸۰ براثر سکته قلبی همین جا که عکسش رو می بینین در گذشت. به خاطر زنده نگه داشتن یادش این سنگ یادبود رو در اونجا گذاشتن! این همایش کوهنوردی ما یه جورایی برای گرامیداشت این کوهنورد عزیز بود.

124

sad-eye-never-lie — Mon, 02 Apr 2007 06:29:18 GMT

يه روز تصميم گرفتم بخاطر مشكلم خودم رو از بالاي ساختمان پرت کنم پايين

طبقه دهم زوجي رو ديدم که عاشقانه يکديگر رو در آغوش گرفته بودند.

طبقه نهم پيتر رو ديدم که مثل هميشه تنها بود و گريه مي کرد

طبقه هشتم مردي رو ديدم که نامزدش با بهترين دوستش هم خواب شده بود

طبقه هفتم دختري رو ديدم که قرص هاي ضد افسردگي روزانه اش رو مي خورد

طبقه ششم شخص بيکار رو ديديم که هفت تا روزنامه خريده بود و نا اميدانه دنبال کار مي گشت

طبقه پنجم آقاي وانگ رو ديدم که داشت لباش خانمومش رو مي پوشيد ؟؟

طبقه چهارم رز رو ديديم که مثل هميشه با دوست پسرش جر و بحث مي کرد

طبقه سوم مرد پيري رو ديدم که اميدوارانه منتظر بود تا کسي زنگ خونه اش رو بزنه و به ديدنش بياد

طبقه دوم ليلي همچنان غصه شوهر گم شده اش رو که از يک سال و نيم پيش نا پديد شده بود را مي خورد

قبل از اينکه خودم رو از ساختمان پرتاب کنم فکر مي کردم من بد شانس ترين فرد دنيا هستم

الان مي دونم که هر کسي مشکلات و نگراني هاي خودش رو داره بعد از اينکه تمام اينها رو ديدم به اين موضوع فکر کردم که من اونقدر ها هم بد بخت نبودم

همه اون آدم هايي که ديديم الان دارند به من نگاه مي کنند

و حتما پيش خودشون فکر مي کنند که اونقدر ها هم بدبخت نيستنند

خيلي خوبه که آدم مهم باشه ولي مهم تر از همه اينه که آدم خوب باشه و هر مقامي هم كه باشه مغرور نباشه.

118- New World

sad-eye-never-lie — Sun, 25 Feb 2007 16:01:18 GMT

گاهی بد نیست که به دنیا

از یک دید تازه نگاه کرد.

Now and then it's nice to see

The world from a different angle

پ.ن: صادق جون ۳۰/۱۱/۱۳۸۵ اولین گل رز از ۷۷۷ شاخه گل رز مهریه منو برام خرید!

116- Happy Valentine Day

sad-eye-never-lie — Tue, 13 Feb 2007 15:56:18 GMT

دوستت میدارم دوستم داشته باش

عمق احساس مرا تو بدانی ای کاش

دوستت میدارم از خودم بیشترت

خویش میدانمت از هر کسی خویش ترت

تو به من نزدیکی بیشتر از هر کس

به من از من حتی به من از خون و نفس

پ.ن: این دومین باریه که صادق جون ولنتاین من میشه! یه بار قبل از ازدواج و حالا بعد از ازدواج به امید اینکه در هر حال محبت به دیگران هدیه کنیم...

110 * Happy Birthday *

sad-eye-never-lie — Mon, 01 Jan 2007 04:29:18 GMT

ثانیه ها به سرعت یکی پس از دیگری می گذرد، تا نوید جشنی را به دنیا بدهد....

امروز قشنگترین روز دنیاست٬ روز تولد فرشته مهربونم

صادق عزیزم تولدت مبارک

پ.ن: سال نو میلادی شما مبارک باشه!

108

sad-eye-never-lie — Tue, 26 Dec 2006 13:18:18 GMT

با هر غمی به چاهی فرو می افتم٬

که درآمدنم نیست

و با هر شادی به آسمانی پرواز میکنم٬

که سقفی ندارد!

« بیژن جلالی »